Το Αννάκι (η Μπολέιν ντε) ονειρευόταν μεγαλεία. Προερχόμενη από την χαμηλή αριστοκρατία (τους φτωχομπινέδες των ευγενών δηλαδή) το πιο επιτυχημένο project που θα μπορούσε να χτυπήσει ήταν ένας πλούσιος γάμος με κανέναν ευγενή ματσωμένο. Βάλε κιόλας με το νου σου ότι δεν έλεγε εξωτερικά για τα δεδομένα της εποχής. Ξανθιά δεν ήταν, άσπρο δερματάκι της Αναγεννήσεως δεν είχε, σταράτη την έλεγες, μάτια σκούρα, μαλλιά μαύρα κι από την άλλη ούτε στρογγυλέματα στα σωστά σημεία ούτε μπαλκόνια ζουμερά τύπου Πάμελα. Αντιθέτως η αδελφή της η Μαρία πληρούσε απολύτως τα πρότυπα της εποχής πράγμα που δεν ξέφυγε από τον Ερρίκο που όλα τα έσφαζε κι όλα τα μαχαίρωνε (κυριολεκτικά! Θα το δεις!) και γι αυτό και την τίμησε με την παρουσία του (κι όχι μόνο) στην κλίνη της, για τέσσερα συναπτά έτη. Ωραία τα γράφω, μη μου πεις!

Ναι, αλλά το Αννάκι ήταν από άλλο ανέκδοτο. Σκληρό κομμάτι! Σ’ ένα αποκριάτικο σουαρέ λοιπόν, εκεί στα 1522 περίπου σκάει μύτη ο Ερρίκος και τη βλεφαριάζει την Αννούλα. Άρτι αφιχθείσα από την αυλή της βασίλισσας Κλώντ της Γαλλίας όπου είχε τελειοποιήσει τα γαλλικά της και τις γνώσεις της πάνω στην μόδα, το χορό, το τραγούδι κι είχε κάνει και master πάνω στην τέχνη της αποπλάνησης γιατί πώς να το κάνουμε φαντάζει πιο πολύ να χεις κάνει κι ένα φεγγάρι στο Παρίσι, πουλάς πιο πολύ μούρη μετά. Την εντοπίζει ο Ερρίκος μέσα στο πλήθος διότι ήταν πλέον κυρία των Τιμών της βασιλίσσης Αικατερίνης της Αραγωνίας (το πιασες; Της γυναίκας του δηλαδή) κι αρχίζει να χλιμιντρίζει σαν τον Κωνσταντάρα στο «Κάτι Κουρασμένα Παλικάρια» όταν έβλεπε παιδούλα.

Ο Ερρίκος ήταν ωραίος άντρας στα νιάτα του, αθλητικός με τα κυνήγια του και τις ιππασίες του και τις ξιφομαχίες του αλλά μετά –ίσως επειδή έφαγε και πολλές σούπες με το άλογο, κι είχε και πολλά ατυχήματα- είχε αρχίσει να στρογγυλεύει επικίνδυνα σε σημείο που να έχει γίνει ένα βόδι μονάχο, μ’ ένα σβέρκο σαν αεροδιάδρομο του Heathrow αλλά πού να του το πεις που το έπαιρνε κι άσχημα; Έφτασαν μάλιστα να λένε ότι κάτι είχε κουνηθεί μέσα στο κεφάλι του γιατί οι αντιδράσεις του ήταν σπασμωδικές και χωρίς λογική μετά από μια ηλικία, σε σημείο δηλαδή την μια μέρα να σε στέλνει να σου κόψουν το κεφάλι και την άλλη να μετανιώνει και να σε κλαίει αλλά τι κερδίζεις εσύ που έχει φάει η μούρη σου χώμα, ήδη;

Για να μην σου τα πολυλογώ όμως (χασμουριέσαι τώρα που αρχίζει το ζουμί;) η Άννα του ξηγήθηκε αλμυρό φιστίκι του τύπου:
«Καλύτερα να χάσω την ζωή μου, παρά την τιμή μου» που σε απλά αγγλικά σήμαινε «no κορώνα no party»!

Να πέσει να πεθάνει λοιπόν ο Ερρίκος που έτρωγε τα πάντα εκτός από χυλόπιτες κι έτσι να τα ραβασάκια, να τα παρακάλια ( 17 επιστολές της έγραψε που δεν τις λες και λίγες γιατί δεν το χει και συνήθεια ο βασιλέας να του λένε «‘Όχι») κι έτσι κύλησαν όχι ένα, όχι δύο αλλά επτά χρονάκια σερί που η Αννούλα έπαιζε άμυνα! Αλλά πώς να την παντρευτεί ο Ερρίκος που ήταν παντρεμένος από την μια κι από την άλλη η καθολική θρησκεία δεν επέτρεπε το διαζύγιο;
Στέλνει αντιπροσωπίες, στέλνει κόσμο και ντουνιά να διαπραγματευτεί, τίποτα ο Πάπας! Είχε μουλαρώσει, είχε ξέρεις και το αλάθητο και τον είχε πάρει ψηλά τον αμανέ!

“Κλεμέντιε, δεν ξηγιέσαι καλά και θα φάμε τα μούσια μας! Θ ακυρώσεις το γάμο με την Αικατερίνη να πανδρευτώ την Αννούλα με δόξα και τιμή;”

Του αρχίζει τα μα μου ο Πάπας, στραβώνει στα γερά ο Ερρίκος (ήταν και τζόρας) και τα σπάει με το Βατικανό.

“Αρχηγός της εκκλησίας της Αγγλίας θα είμαι εγώ από τούδε και στο έξης” βγάζει φιρμάνι και γίνεται της παλαβής στην Ευρώπη.

«Μοναχός σου χόρευε κι όσο θέλεις πήδα» μονολογούσε ο βασιλιάς κι επειδή αυτό το “πήδα” με την Αννούλα του χε κολλήσει στο μυαλό, την παντρεύεται στα 1533 (μια στα κρυφά μια στα φανερά) και βουρ στον πατσά (επτά χρόνια στο περίμενε ε;)

Έτριξαν οι σομιέδες κι ανάψανε τα στρώματα, αν και για να ξέρεις το Αννάκι έβγαλε βρώμα πως παρόλο που το στεφάνι της ήταν ψηλός και σωματώδης κι άντρακλας, το εργαλείο έπαιζε κατηγορία «τυρογαριδάκι» στα μεγάλα κέφια! Βέβαια, εκείνος υποστήριζε ότι η Αννούλα ήταν νούλα (καλή η ρίμα;) στο κρεβάτι, ο κλασσικός δηλαδή τύπος γυναίκα αστερία, χέρια πόδια ανοιχτά να κοιτάζει το ταβάνι. Τώρα ποιος έλεγε αλήθεια θα σε γελάσω (εγώ ανάμεσα σε ζευγάρια δεν μπαίνω)!

Μένει κι έγκυος στο καπάκι (στην Ελισάβετ βρε συ), αρχίζει στο καπάκι να ξενοπηδάει ο βασιλιάς κι ήρθε το πράγμα και ξενέρωσε ταχύτατα. Είχε και χαρακτήρα έντονο η βασίλισσα τι να πεις; Σκυφτά πήγαιναν οι αυλικοί μην τους προσγειωθεί κάνα κατσαρόλι, κάνα τηγάνι στο δόξα πατρί, απ’ αυτά που πετούσε στο στεφάνι της.

– Ερρίκο, εγώ δεν είμαι κάνα γυναικάκι να με κάνεις τάρανδο και να σφυρίζω αμέριμνα. Μ έκανες η δεν μ έκανες κυρία Κοκοβίκου;

Τώρα θες το κακό κρεβάτι, θες το αρσενικό τέκνο που δεν ερχόταν, θες που η Άννα έμεινε τρεις φορές έγκυος σε τρία χρόνια γάμου κι οι ορμόνες της χτύπησαν κόκκινο, θες που ο Χένρυ δεν ήταν και για πολύ στενάχωρες και στριμόκωλες καταστάσεις, πάντως του ξανακόλλησε στην κράνα ότι ΚΑΙ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΓΑΜΟΣ ΤΟΥ ήταν καταραμένος και δεν θα του χάριζε ο Θεός άρρενα διάδοχο! Και ποιος θα την πλήρωνε την τρελάρα του; Η Αννούλα!

Ήταν κολλήμένη κι αυτή όμως. Από κόμμωση εκεί, με την χωρίστρα στην μέση, στα μαλλιά τα πατικωμένα, το μπάσταρδο της Νανάς Μούσχουρη και του Τζον Λένον, έφαγε κόλλημα ότι τονίζει την συμμετρία του προσώπου της! Δεν θελαν και πολύ στο παλάτι, άρχισαν οι φήμες ότι είναι μάγισσα, ότι έχει έξι δάχτυλα (δεν είχε), εξογκώματα στο λαιμό και μάτια πεταμένα έξω (την φώναζαν και βάτραχο) και τεράστια σημάδια εκ γενετής που έκρυβε επιμελώς!

Με τούτα και με κείνα λοιπόν έπεσε σε δυσμένεια στο πατ κιουτ το Αννάκι κι έψαχνε ο Ερρίκος ευκαιρία να την κάνει ξου, να περάσει κι η επόμενη που την είχε έτοιμη. Έτσι να φεύγουν οι πρωινοί να πάρει και η Τζέιν Σέιμουρ σειρά!

Πολύ πιασάρικες την εποχή εκείνη και all time classic κατηγορίες, ήταν η μοιχεία και για να τερματίσει την πίστα ο Ριρίκος (που λέει και η Καλλίνα Καρά, που τον έχει θάρρος καθότι εξαιρετική γνώστης της ιστορίας) της φορτώνει και μια αιμομιξία με τον αδελφό της τον Γιωργάκη και με συνοπτικές διαδικασίες τους μπουζουριάζουν εκεί γύρω στα 1536 όλους στον Πύργο του Λονδίνου που πολύ εύκολα έμπαινες αλλά δύσκολα έβγαινες, τουλάχιστον ολόκληρος!

Δεν χρειάζεται να διευκρινίσω βεβαίως ότι η ποινή για όλα αυτά ήταν αποκεφαλισμός, τον οποίο η Αννούλα δέχτηκε η κακομοίρα με πολλή στωικότητα, παρά τον εκρηκτικό της χαρακτήρα καθώς κι ότι ο Ριρής δεν καταδέχτηκε ούτε καν να της δώσει την ευκαιρία να του μιλήσει. Την έκανε με ελαφρά για την εξοχή και μάλιστα όταν ακούστηκαν οι κανονιές από τον Πύργο ότι η εκτέλεση είχε ολοκληρωθεί συνέχισε ατάραχος να κυνηγάει μπεκάτσες, ορτύκια κι ελαφάκια μαζί με το καινούργιο γκομενάκι. Όμως, να σου πω και το άλλο, για να μην τον λες κι άκαρδο. Είχε ζητήσει να στείλουν ευγενή, ιππότη από τας Γαλλίας για να την αποκεφαλίσει με ξίφος κι όχι κάνα ατζαμή δημόσιο υπάλληλο δήμιο να βαράει με το τσεκούρι στο γάμο του Καραγκιόζη και να μην κάνει δουλειά. Και μάλιστα, ο Γάλλος (είδες άμα ο άλλος έχει έμφυτη ευγένεια;) έκανε την ώρα της εκτέλεσης μια προσποίηση τάχα μου δήθεν « Πού είναι το σπαθί μου ρε παιδιά; Εδώ το είχα αφήσει» για να χαλαρώσει η Αννούλα και να μην τρέμει η κακομοίρα σαν το φύλλο. Και μετά: τσάκ και τέλος!

Χαριτωμένη λεπτομέρεια η Ανν Μπολέυν είχε φροντίσει να φορέσει μπορντό γουνάκι για να μην δείχνει άσκημα το αίμα πάνω στο ρούχο. Η είσαι trend setter ή δεν είσαι, σωστά;

Αχ, βρε Αννούλα τσάμπα πήγες! Και στα λεγα! Μην μπλέκεις με παντρεμένο θα το φας το κεφάλι σου!